|
![]()
- Паспяховы ці непаспяховы , можна будзе меркаваць толькі пасля конкурсу , калі будзе бачна , як прагаласуюць за мяне краіны , дзе я паспеў пабываць . Зараз магу толькі падзякаваць калектыву Белтэлерадыёкампаніі за арганізацыю гэтага самага прома-туру. У любым выпадку, выступленні былі не дарэмныя: шэраг краінаў знаёміліся не толькі са мной, але з Беларуссю ўвогуле. - А якая з краінаў табе спадабалася болей за ўсё? - Калі казаць пра тое , дзе мяне лепей сустракалі , то не магу вылучыць якую - небудзь адну дзяржаву — усюды прыём быў вельмі цёплы . Калі мець на ўвазе краіну ўвогуле, то вельмі спадабалася Грэцыя. Мо таму, што ў ёй я правёў крыху больш часу, чым у іншых, і паспеў бліжэй пазнаёміцца з Афінамі. Я ўжо падумваю над тым, каб на тыдзень-другі адправіцца туды пасля “Еўрабачання” адпачыць. Мне яшчэ Парыж спадабаўся — вельмі прыгожы горад. Але калі я гуляў па ім, усе прахожыя аглядваліся на мае парваныя джынсы. Можа, там гэта нямодна?.. - Калі б у цябе была магчымасць выбіраць, якую краіну прадстаўляць на “Еўрабачанні”, ты б выбраў Расію ці Беларусь? - Я б ні на секунду не задумаўся: Беларусь - мая Радзіма, тут мой дом, мае родныя і сябры. Нават нягледзячы на тое, што вядомы я стаў менавіта ў Расіі. Не магу паставіць знак роўнасці паміж 20 гадамі жыцця ў Беларусі і 4 месяцамі, што правёў у Расіі. - Чыя падтрымка на дадзеным этапе для цябе асабліва важная? - На дадзеным этапе ўсё ж такі Філіпа Кіркорава. Я растлумачу. Цэлы год пасля “Фабрики звезд” у маім жыцці нічога не адбывалася. Былі гастролі, але творча я не развіваўся. Менавіта ён дапамог мне. Сёння можна пачуць шмат нараканняў у яго бок. Але ці многа такіх, як ён, хто гатовы дапамагаць маладым артыстам станавіцца на ногі, прычым, рабіць гэта бескарысліва? Ён сапраўдны прафесіянал, які да любой справы ставіцца з вялікай адказнасцю. - Як лічыш, хто твой асноўны сапернік у паўфінале? - Не ведаю нават , што адказаць , бо мэтанакіравана не слухаў песні іншых канкурсантаў , каб не засмучацца , калі ў кагосьці песня акажацца лепшай за маю , і не расслабляцца , калі мая песня будзе лепшая за іншыя . Гэта мая асабістая псіхалагічная ўстаноўка, якой прытрымліваюся яшчэ з “Фабрики звёзд”, і магу сказаць, што яна працуе. - А ці ведаеш , што , па папярэдніх прагнозах слухачоў , ты ўваходзіш у тройку лепшых паўфіналістаў ? - Так, пра гэта я чуў, але лічу, што прагнозы — рэч няўдзячная, таму да апошняга буду спадзявацца выключна на сябе і супакоюся толькі тады, калі дапяю на конкурсе апошнюю ноту. - Ці не назіраецца ў цябе ў выніку такой пільнай увагі тэлебачання і газетаў прыметаў зорнай хваробы ? - Я лічу, што не, але гэта лепей бачна тым людзям, якія знаходзяцца побач са мной, у першую чаргу членам сям'і, а з імі ў мяне праблем няма. Многія сябры на мяне крыўдзяцца: камусьці не ператэлефанаваў, з кімсьці не сустрэўся. Але гэта не таму, што я заганарыўся. Прычына выключна ў недахопе часу, асабліва ў апошнія месяцы. - А як сям'я ставіцца да твайго новага раскладу жыцця? - Спакойна, бо мяне і так ніколі днямі не было дома. Мы ўсе занятыя сваёй справай. Мама ў мяне вельмі ініцыятыўная, пастаянна чымсьці займаецца. Вядома ж, сумуе. Я жыву разам з братам. Ён таксама пастаянна ў раз'ездах, увесь час над чымсьці працуе. Так што мы цалкам разумеем і падтрымліваем адзін аднаго. - Няцяжка здагадацца аб тваёй сённяшняй мары ... - Кажуць, што нельга расказваць іншым свае мары, бо не спраўдзяцца. Але гэта не пра мяне. Я перакананы, што амаль кожны, хто хоць мелькам сочыць за музычным жыццём, зможа адказаць на пытанне: “Аб чым марыць Дзмітрый Калдун?”. Сапраўды, я мару гадоў праз сорак дзе-небудзь на віле ў Маямі расказваць сваім унукам пра перамогу на “Еўрабачанні- 2007” . Калі ж мець на ўвазе найбліжэйшы час, то хачу на “Еўрабачанні” спець сваю песню тры разы: у паўфінале, у фінале і ў якасці пераможцы. Але калі давядзецца спець два разы - таксама буду задаволены. - Што, на тваю думку, дапамагло табе стаць вядомым артыстам? - Некаторыя лічаць, што “Фабрика звезд” ці Кіркораў. Безумоўна, гэта таксама. Але ў мяне ёсць вельмі карысныя рысы характару, якія ўсё ж такі адыгрываюць вялікую ролю ў станаўленні мяне як артыста. Я ведаю многіх людзей, якія ніколі не прачнуцца на паўгадзіны раней, каб прыйсці на інтэрв'ю. Калі мне патрэбна, я магу і ў пяць гадзінаў раніцы прачнуцца, хаця вельмі люблю паспаць. Думаю, гэта мне вельмі дапамагае. Гутарыла Марына ПЫРКОВА Даведка “Ра” Дзмітрый Калдун нарадзіўся 11 чэрвеня 1985 года ў Мінску. У 2002 годзе з сярэбраным медалём скончыў мінскую гімназію №12 і паступіў на хімічны факультэт БДУ. У 2004 трапіў у трыццатку праекта тэлеканала “РТР” “Народный артист-2”, удзельнічаў ў фінале праекта Аляксандра Ціхановіча “Зорны дыліжанс”. У 2004-2005 гадах працаваў у Нацыянальным канцэртным аркестры Беларусі пад кіраўніцтвам народнага артыста Міхаіла Фінберга ў складзе студыі “Гран-пры”. Прымаў удзел у фестывалях “Маладзечна-2005” і “Славянскі базар у Віцебску”. Пасля перамогі ў “Фабрике звезд-6” Калдун гастраляваў з іншымі ўдзельнікамі па гарадах Расіі і СНД. Дэвізам свайго жыцця лічыць лозунг: “Калдун - ты лепшы!”.
|